اى خداوند من ! چون ما پيش تو آييم تن برهنگان ، پابرهنگان ، گردآلودگان از خاك گورها سرهاى ما ، وغبارآلودگان از خاك لحدها رويهاى ما ، وفروتنى نمايندگان از هولهاى قيامت چشمهاى ما ، وخشك‌شدگان از سختى تشنگى لبهاى ما ، وگرسنگان براي درازى مقام كردن شكمهاى ما ، وآشكارا در آنجا براي چشمها بديهاى ما ، وگرانبار از گرانى جرمها پشتهاى ما ، ومشغول‌شدگان به آنچه به ما رسيد از زنان وفرزندان ما ، پس مضاعف مگردان مصيبتها را بر ما به اعراض كردن روى بزرگوار خود از ما ونفى فايدهء آنچه مانندگى داده آن را اميد ما . اى خداى من ! مشتاق نشد اين چشمها به گريهء خود ؛ وجود نكرد در حالتي كه روان شده به آب خود وبىخواب نكرده أو را به آواز زنان گم كرده فرزندان را همچو گم كردن عزا ؛ مگر آنچه پيش فرستاده است آن را از عمد نفس وخطاى أو ؛ وآنچه خوانده است نفس را به آن عاقبتهاى بلاى آن ، وتو توانايى اى بىمانند بر وابردن غم أو ! اى خداى من ! اگر ما گناهكارانيم ، پس ما مىگرييم بر ضايع كردن حرمت تو آن را كه سزاوار آن شده‌ايم ؛ واگر محرومانيم ، پس ما گريه مىكنيم كه فوت شد ما را از كرم تو آن را كه مىجوييم آن را . اى خداى من ! آميخته كن شيرينى آنچه خوش دارد آن را زبان من از سخن گفتن در فصاحت أو به زهدورزيدن آنچه برداشته آن را دل من از نصيحت در دلالت أو . اى خداى من ! امر كردى به نيكى وتو سزاوارترى به آن از آنها كه امر كردى ايشان را ؛ وفرموده‌اى به عطا دادن سئوال‌كنندگان وتو بهترين آن كساني كه از ايشان سؤال كنند .